افات زعفران

مگس پیاز زعفران

مگس پیاز زعفران

مگس پیاز زعفران

مگس پیاز زعفران رایزوکتونیا: این بیماری زعفران از طریق غلاف‌های خارجی روی بدنه وارد و باعث پوسیدگی ریشه،

زردشدن برگ‌ها و ایجاد لکه‌های کوچک سفیدرنگ بر روی بنه‌ها می‌شود؛

با پیشرفت بیماری، کپک‌ها به رنگ بنفش در می‌آیند و باعث پوسیده‌شدن داخل و خارج بدنه ها می گردد.

  •  
  • بیماری زردی یا کلروز برگ‌ها: به علت فقر عناصر غذایی، آهکی بودن و کمبود عنصر آهن برگ‌ها زرد می‌شوند
  • که اضافه نمودن کودهای ازته، فسفاته و پتاسه به منبع تغذیه این گیاه در جهت درمان این بیماری زعفران مؤثر است
  •  
  • بیماری سیاهک زعفران: عامل این بیماری، قارچی بنام فوماکو است.
  • این قارچ بر روی برگ‌های زعفران شیوع پیدا می‌کند و کم‌کم به پیاز زعفران می‌رسد.
  •  
  • بیماری ورم پیاز: در صورت به وجود آمدن ورم‌های شاخی در سطح پیاز زعفران،
  • پیازها معمولاً کوچک‌تر از حد طبیعی هستند و بوته نیز کوچک‌تر از حالت عادی است.
  •  
  • کرم پیاز خوار: این کرم علاوه بر پیاز زعفران به سیب‌زمینی
  • و سیر نیز حمله می‌کند و پس از مدتی باعث باد کردن و فاسد شدن آن می‌گردد.
  •  
  • کنه زعفران: این کنه با فعالیت بر روی پیاز و دم‌برگ
  • باعث تضعیف گیاه می‌شود. گیاهان آلود به این آفت در اوایل بهار به‌سرعت خزان می‌کنند.

مگس پیاز زعفران

کاشت دیر هنگام مزرعه در اوایل بهار: وقتی مزرعه دیر کاشته می‌شود خسارت تغذیه‌ای آفت توسط گیاه ترمیم می‌شود.

تحریک بویایی بیش از تحریک ذائقه‌ای در جلب لاروها مؤثر می‌باشد.

خسارت آن در پیازهای کوچک (پیازچه) شدیدتر از غده‌های بزرگ پیاز بوده و در مواردی به 90 درصد هم می‌رسد.

لاروها در پیازهایی که ضایعات مختصری دارند بیشتر است. حداکثر انبوهی لاروها روی پیازهای گندیده دیده می‌شود.

هوسمن و میلر (1988) بیان نموده‌اند که حدود 90 تا 100 درصد لاروها در پیازهای با

ضایعات جزئی تا متوسط فعالیت می‌کنند و فقط حدود 12 تا 20 درصد از آن‌ها را می‌توان

در پیازهای کاملاً گندیده دید. هوسمن و میلر اعلام کرده‌اند که یکی از خسارت‌های

عمده و غیرمستقیم لاروهای این آفت ایجاد راهی برای حمله قارچ‌ها و باکتری‌های مولد

پوسیدگی از جمله قارچ‌های مولد جنس Botrytis و باکتری Erwinia carotovora است.

همچنین پیازهایی که آلوده به باکتری Erwinia carotovora عامل پوسیدگی غده‌های پیاز،

سیب‌زمینی و ریشه سبزیجات باشند، بیشتر قدرت جلب‌کنندگی مگس‌ها را خواهند داشت.

 شیمیایی
1- ضدعفونی بذور: قبل از کاشت می‌توان بذر پیاز را با سم لاروین به میزان 5 گرم سم به ازای هر 100 گرم بذر ضدعفونی نمود.
2- سمپاشی مزرعه با سم دیازینون 60 درصد به میزان 1/5 لیتر در هکتار:

باید دوره کارنس و باقی‌مانده آن رعایت شود. برای محصول پیازچه حداکثر باقی‌مانده

مجاز حدود 0/1 پی‌پی‌ام می‌باشد و دوره‌های کارنس آن 15 روز بعد از سمپاشی برای پیاز و 10 روز برای پیازچه بوده است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *